zaterdag 19 november 2011

Het verschil in communicatiekracht tussen woorden en beelden is enorm. Beelden bevatten veel meer informatie. Zelfs een getalenteerd schrijver heeft een half A4 aan tekst nodig om te evenaren wat een beeld in een fractie van een seconde kan overbrengen. Hoe maak je daar gebruik van in communicatie? Waarom moet je meer werk van beeldvoering dan van woordvoering?


Omdat de argumenten mensen vaak niet interesseren
Heb je je ooit afgevraagd waarom ze grafiekjes plaatsen op producten als antiroosshampoo of op verpakkingen van CD-roms. Neem je dat mee in je aankoopbeslissing? Bewust? Nee. Onderbewust? Ja. Het punt is: bij veel zaken interesseren het verhaal en de argumenten je niet of nauwelijks. Dan denk je heel anders.  Dan kijk je oppervlakkig. Bij lage betrokkenheid is een grappig mechanisme aan het werk. Hoe werkt het?


Onderzoek van wetenschappers Petty en Cacioppo heeft aangetoond dat iemand die zijn informatie "met het achterhoofd" (perifeer) verwerkt, geen boodschap heeft aan het aantal argumenten om zijn attitude te bepalen. Wel is de attractiviteit van de zender van belang. Die attractiviteit van het plaatje blijkt bepalend voor het veranderen van mening! Die grafiek op de shampoofles geeft jou een gevoel, geen argument.

Wanneer de informatie "via het voorhoofd" (centraal) wordt verwerkt, zoals bij het kiezen van een hypotheek of bij verkiezingen (je moet iets met de informatie), dan speelt "het plaatje" een meer ondergeschikte rol en is het aantal argumenten belangrijker. Maar hoe vaak gebeurt dat?

Over de meeste zaken denken we maar oppervlakkig na
Geef toe: veel van onze beslissingen, zelfs zakelijke inkoopbeslissingen, komen oppervlakkig tot stand. Dat kan zijn omdat we het te druk hebben, omdat we van alle kanten bestookt worden met informatie, onze inbox niet eens helemaal kunnen scannen. Denk je werkelijk dat we alles weloverwogen doen? Niet dus. We doen veel op intuïtie, zoals we dat noemen. We hebben er een gevoel bij. Dat heeft enorm veel impact op onze ontvankelijkheid voor communicatie. Wat doen we verkeerd?

We communiceren teveel met woorden.
Als je weet dat van de mensen die TV kijken de helft iets anders doet, dan weet je dat de argumenten moeilijk doorkomen. Reden te meer om te werken aan beeldpresentatie. In Amerika zijn ze daar een stuk verder mee. Bij ons begint het langzaam door te sijpelen. Maar nog altijd ad hoc. Communiceer jij nog op de oude manier?

Moeilijk omschakelen
In workshops voor verschillende ministeries, organisaties en communicatiebureaus merk ik hoe moeilijk mensen het vinden van hun vertrouwde papieren voorbereidingen af te stappen en te werken aan imago in de Latijnse zin van het woord. Met ALLEEN beeld. En welk beeld neem je dan? En hoe zet je evenementen waar media naar toe komen zo op, dat jouw beeld doorkomt?  En welke fouten kun je maken? Met een flink aantal tips, technieken, knippen en plakken, en veel, heel veel plaatjes wil het wel lukken om de slag te maken. Je ziet dan ook de communicatiekracht flink toenemen.

Rob Hageman is interim woordvoerder en communicatiestrateeg. Hij heeft  meegewerkt aan de positionering van kabinetten als projectmanager bij het Ministerie van Algemene Zaken. Daar ontwikkelde hij een strategische aanpak voor beeldregie, waar hij workshops over geeft aan organisaties die midden in de belangstelling van media staan of willen staan.

 








0 Comments: